Radny powiatu kraśnickiego

Przedszkolne dylematy.

Roman Bijak — Wed, 22 Feb 2012 21:00:55 +0000

Pojawia się wiele wątpliwości i pytań, związanych z odpłatnością za przedszkola, w związku z propozycją burmistrza. Z punktu widzenia rodziców, próba urealnienia stawki jest związana z podwyżką.Na pewno nie jest to miłe, aczkolwiek na ile uzasadnione. Niestety cały ten bałagan wprowadził rząd D Tuska! Wcześniej ustawa pozwalała ustalać opłaty w inny sposób. Więc teraz rodzice którzy posyłają dziecko do 5 godzin nie płacą, a Ci co dłużej muszą za każdą godzinę płacić. Pani Hal tak namieszała nie tylko w przedszkolach, ale i w szkołach średnich że trudno się połapać, ale to dylemat powiatu, przed nami. Kto straci, kto skorzysta? Nowa ustawa znosząca stałe opłaty za przedszkola wywołała wiele kontrowersji. Naliczanie godzinowe powoduje, że rodzice dopłacają tylko po przekroczeniu pięciu bezpłatnych programowych godzin. Rodzice mogą tylko płacić za wyżywienie oraz za zajęcia wykraczające poza podstawę programową realizowaną przez pięć godzin dziennie. Z drugiej strony przedszkole nie jest przechowalnią, bo zamiast niańki która kosztuje, rodzice dawali do przedszkola. To nie może być instrument do rozwiązywania problemów pracujących rodziców z dziećmi. Czy w przypadku państwa, które prowadzi politykę, której jednym z elementów jest wizja sprawiedliwości społecznej, jest to polityka wyrównywania szans, gdzie polityka edukacyjna jest szeroko rozumiana, a środki publiczne służą temu, aby wyrównywać szanse poprzez szereg instytucji publicznych lub niepublicznych, ale wspieranych przez środki publiczne odpowiednio gminy doposaży w środki finansowe. Z informacji jakie mam miasto znacząco wspiera przedszkola kupując materiały i pomocy dydaktyczne, wszystkie zakupy związane z zakupem środków czystości, wyposażenia w różne sprzęty w przedszkolu, bieżące naprawy oraz konserwacje budynku przedszkola. Powstaje pytanie jaki jest faktyczny koszt utrzymania dziecka w przedszkolu w Kraśniku. Czy wynosi on 0,75 zł za godzinę? Czy propozycja Burmistrza by opłata pobierana od rodziców w wysokości 2,20 zł jest wygórowana. Oczywiście można spowodować ze będzie pozostawiona, ale czy zamiast inwestycji, miasto ma dotować przedszkola ?. Jeżeli spojrzymy na budżet to w pozycji wydatki oświatowe i wychowanie koszt publicznych przedszkoli wynosi prawie 7 mln zł plus dotacje dla przedszkoli niepublicznych ponad 1 mln zł.
Czy nasze miasto stać na utrzymanie kosztów przedszkola na poziomie zeszłorocznym lub doliczając tylko inflację, na ten problem muszą sobie odpowiedzieć radni na jutrzejszej sesji, włącznie z władzami miasta. Jednocześnie nie można bez zapoznania się że szczegółami podjudzać mieszkańców jak to robi Telewizja Kraśnik. Nie żyjemy w państwie koreańskim że można manipulować informacjami. Bycie tubą polityczną POprawnych i nieskazitelnych polityków jednej opcji politycznej temu miastu na dobre nie wyszło, czego wszyscy dobitnie to odczuwamy. A sprawy w sadzie w większości rozstrzygają się na korzyść miasta. Jednocześnie jest bliskie przekazanie gruntów pod nowy cmentarz w dzielnicy ,, Piaski „ i z tego tytułu nie należy robić histerii. Nie oznacza to ze wszystko wspaniale idzie władzy w mieście, ale to przy innej okazji. Ponadto jakoś jest cicho że DALKIA podnosi ceny na swoje wyroby od 1 marca br, a powiat ma problemy że szkołami profilowanymi i ich likwiduje, szukając innych rozwiązań niekoniecznie dobrych dla nauczycieli. Problemów jest dużo które sprowadzają się do jednego, oszczędności, minimalizacji kosztów.

Dalej w rozkroku ?

Roman Bijak — Wed, 22 Feb 2012 16:34:27 +0000

Pat jaki powstał w FŁT w związku z wyborem Członka Zarządu wybieralnego przez pracowników, powinna rozstrzygnąć Główna Komisja Wyborcza, ale zabrakło logicznego myślenia i determinacji by nie narazić się władzy. To stwarza niepotrzebny podział załogi, i dużą dozę tajemniczości. Rozumiem ze sposób liczenia jest podparty jakąś wykładnią, a nie trwaniem przy swoim. Jeśli jest tak , to dlaczego tego nie zaprezentuje się pracownikom tylko z tego tytułu powstają jakieś domysły. Ponadto pracownicy bez żadnych podtekstów chcieli zobaczyć protokół powyborczy, który został utajniony, tylko z jakiej przyczyny. Ustawa o informacji publicznej stwarza standardy jawności w tej dziedzinie, nie regulując wszystkich możliwych sytuacji, najważniejsze jest przestrzeganie jej ducha, czyli zasady transparentności. Owa transparentność, czyli przejrzystość albo przezroczystość musi być zatem przestrzegana. To, co jest ujawniane służy poczuciu obywateli, że mają większy wgląd w kulisy sprawowania władzy. Dlatego dzisiaj jest potrzebna rzetelna informacja w tym temacie, by nie powstawały mity. W kontekście tego w myśl logicznego rozumienia, formuła 50% + 1 głos musi prowadzić zawsze do rozstrzygnięć zgodnych z językiem znaczenia. Według uchwały Trybunału Konstytucyjnego, bezwzględna wielkość głosów, przy nieparzystej liczbie oddanych głosów oznacza co najmniej oddanie o jeden więcej głos, od sumy pozostałych ważnie oddanych głosów. Oznaczą to liczbę całkowitą głosów, czyli nie może być liczba głosów przeważająca tą połowę o jeden, kończąca się ułamkiem. Po to jest formuła ze niemniej jak 50 % plus jeden głos, a przecież można było zapisać ze co najmniej połowę, bez tego jednego i było by jasne, bez problemu. W związku z powyższym zachodzi pytanie czy w razie ponownych wyborów będzie nowy nabór ? Pracownicy być może oczekują innego wyjścia z sytuacji, gdzie będą mieli możliwość wyboru, nie tylko mniejszego zła. Jednocześnie kandydaci i przewodniczący związków powinni podziękować wszystkim pracownikom za udział, gdyż za ich dotychczasowe dokonania nie powinni pójść wcale głosować, a ironiczne podziękowanie za moje poparcie, jak to się wyraził jeden z kandydatów, przynajmniej tak odebrałem, było poniżej pasa. Można obecnie domyślać się ze odwołanie J Wnuka leży w gestii Rady Nadzorczej która zbierze się w marcu. A zatem czy to nie zamyka ewentualnie procedury dogrywki czy nowego otwarcia ?

Czy pracownicy jawnie mogą krytykować zwiążki zawodowe ?

Roman Bijak — Sun, 19 Feb 2012 16:39:17 +0000

Nie będę krył ze gdy piszę o związkach zawodowych staję na bardzo śliski grunt, tym bardziej w kontekście artykułu z Dziennika Wschodniego. Tytuł w DW brzmi ,,Pracownicy Fabryki Łożysk Tocznych oskarżają przewodniczącego największego zakładowego związku zawodowego o nepotyzm.” Przewodniczący przyznaje, że w FŁT pracują m.in. jego dzieci. Zapewnia jednak, że w zdobyciu posady im nie pomagał. Nie będę się odnosił do całego artykuły lecz do wypowiedzi z blogów, które krytykują taką postawę, i nie ubliżają osobie. Jest to ton niepokoju i troski o zakład i pracowników. Odnoszę że jest to krzyk, tych których nie mieli śmiałości zadać pytania w czasie zebrania. Dlaczego, gdyż pracownicy boją się mówić to co ich boli, co myślą aby się nikomu nie narazić bo można mieć przekichane , a na blogu mogą dać upust swoim emocjom. Z pewnością gazeta wszystkiego nie napisała, ale odkrywana prawda daje do zrozumienia że dzieje się coś niedobrego ze związkami zawodowymi, bo to już kolejny epitet w FŁT w tej sprawie. Jaka jest przyczyna, wszyscy widzą jak związki zawodowe przestały pełnić tą rolę do czego są powołane. Dzisiaj żerują na zastraszonej załodze, gdyż praca w Kraśniku jest luksusem, więc jest zasada sieć cicho, bo mogą Cię zwolnić. Tak samo jak należenie do związków jest prawie przymusem by się nie narazić, a nie z racji przekonań. O tym dlaczego tak jest, już wielokrotnie pisałem, powstaje układ związkowy już na wydziałach przy wyborze delegatów, z czego członkowie związku nie zdają sobie absolutnie sprawy. Uformowani delegaci wybierają to co chcą bossowie związkowi. Ten cyrk trwa od wielu lat, nie ukrywam ze do pewnego czasu brałem udział, aż powiedziałem basta. Z tego obrotu sprawy świetnie zdaję sobie sprawę Zarząd i Dyrekcja spółki, będąc z nimi w komitywach, jest to im na rękę bo mają wszystko poukładane. Wyraźnie to było widać w obecnej kampanii, i nie jest prawdą że związki nic nie wiedzą czy nie mogą, ale raczej nie chcą się narażać Zarządowi. Związki stały się parasolem ochronnym, a nie wymaganym partnerem w sprawach pracowniczych. Ciągłe przymykanie oka na prawo pracy czy warunki pracy oraz zgadzanie się na rozwiązania antypracownicze, spowodowane jest tym układem. Jest to smutny obraz, jak to że ojciec mówi ze nie pomagał dzieciom, chyba nikt w to nie uwierzy. Kolego Aleksandrze, więcej odwagi, bo nie da się zaprzeczyć że w FŁT awans bez pleców jest możliwy, tu nie ma przypadków. Przytoczę parę wybranych cytatów z wpisów z blogu by nie zostać posądzonym o stronniczość, lub nie chęć do tych osób.
„A ilu swoich partyjnych kolesi POzatrudniał obecny prezes i to na kierowniczych stołkach. Sporo można dawać przykładów nepotyzmu i partyjniactwa w FŁT.
Ale prawdą jest jedna rzecz Paluch ze związków stworzył prywatny folwark. Dla partykularnych interesów swoich i swoich zauszników sprzedawał się i sprzedaje zarządowi FŁT. Stołek ma niezwykle atrakcyjny. Prawie 5 tyś netto na rączkę za nic niezrobienie, jako szef związków i 2 tyś jako w-ce szef federacji..
Ale to dotyczy też i związku Solidarność. Tam folwark jest nie gorszy. Kuriozalną sytuacją było poparcie członka PO (Solidarność przecież jest w opozycji do PO) na kandydata na członka zarządu FŁT.
Mimo zakazu nagminne było sprawdzanie kto głosował oraz namawianie przez kierowników działów i wydziałów pracowników by głosowali na kandydata solidarności. Zapomniałeś dodać jeszcze jedną ważną PeOwską spuściznę: DŁUGI. „
Czy można temu zaprzeczyć ? Nie jest żadną filozofią gdy słyszę o zastraszaniu pracowników, czy braku informacji o programie restrukturyzacji, jak przymuszanie do podpisania o tajemnicy informacji, lecz nie widać działań Zarządu i związków dla zbudowania pomostu zaufania i należytej informacji, nie zamykania ust pracownikom. Jeśli chodzi o kreatywność zarządzania potencjałem ludzkim jest wiele do życzenia, nic dobrego się nie dzieje, a to jest domena jednej opcji politycznej. Oczywiście nie przeszkadza to w przyznawaniu sobie różnego rodzaju premii i nagród z funduszu 0,5. Czy nagrody związkowe, przy jednoczesnym ograniczeniu ZFŚS było roztropnym działaniem ? Mógłbym się pogodzić z zaciskaniem na jakiś czas pasa, gdybym widział na horyzoncie jakąś lepszą przyszłość, i że to wszyscy robią. Niestety poza propagandową informacją ze jest dobrze, nic z tego nie wynika. Jakże nie zgodzić się z tym wpisem „ FŁT odzwierciedla sytuację naszego kraju ! Podzieleni ,zajęci intrygami i wyszukiwaniem wrogów ludzie nie wiedzą co czynią .Zgadzają się na marne zarobki i warunki pracy ,donoszą pod byle pretekstem ,wyciągają swe języki na kilometry aby służyć jak bezmyślne kundle. Biurokracja troi się i dwoi aby wykazać sukcesy swej strategii gdy tymczasem pole manewru coraz bardziej się kurczy tak jak rynki zbytu UE. Kiedy wszyscy ze sobą walczą jak plemiona indian to łatwo nad nimi zapanować i przyzwyczaić ich do gorszych warunków . „
Bardzo słuszna uwaga, nie dajmy się dzielić jak przy tych wyborach. Czy to wszystko nie przekonuje do jednego, ze musi przyjść odrodzenie związków zawodowych bo inaczej to dalej będą trwać patologia, gdyż tych liderów związkowych mentalności nie da się zmienić. Beneficjenci dokładnie wiedzą że życie im może się skomplikować gdy nastąpi restrukturyzacja zakładu, nie gazetowe artykuły, czy przejmowanie się tym co mówią ludzie. Piszę troszcząc się o pracowników bo nie można milczeć i udawać ze nic się nie stało. Nie mam wątpliwości że trochę mnie umilą życie, ale tym się nie przejmuję, jak oni zasadami etycznymi czy wizerunkiem związku. Liczy się osiąganie swoich celów, i tego się trzymają. Taka sytuacja nie będzie jednak trwać w nieskończoność, jak bojaźń pracowników. Czemu się czepiam, przecież to trudny kawałek chleba, a fachowców związkowców jest brak. Zaiste, duża niewdzięczność za tyle lat wspólnej pracy, ale ja tylko z przestrogi o wspólne dobro, a nie własną karierę. Najpierw jest wołanie o sprawy ludzkie, na końcu o swoje, bo inaczej jest to źle poukładane i mało transparentne.

Przekręt dwudziestolecia.

Roman Bijak — Sat, 18 Feb 2012 19:52:06 +0000

W ubiegłym roku OFE, zamiast zarabiać na przyszłe emerytury, traciły nasze pieniądze na giełdzie

Rok temu rozgorzała wielka dyskusja wokół Otwartych Funduszy Emerytalnych. Były protesty, spory i pamiętna debata telewizyjna Rostowski-Balcerowicz. Po czym rząd przeforsował własne rozwiązania i temat zniknął z mediów. Zastąpiły go inne. Ale czy ważniejsze? Wydaje się jednak, że istnienie OFE to jeden z najbardziej kluczowych problemów polskiego życia gospodarczego, tyle że mocno niedocenianych.

Wystarczy spojrzeć na liczby. Do Otwartych Funduszy Emerytalnych należy dziś 15,5 mln Polaków, czyli zdecydowana większość pracujących. Na koniec stycznia br. aktywa netto wszystkich 14 OFE łącznie wynosiły 233 mld zł. Dla porównania: w tegorocznym budżecie państwa zaplanowano dochody na kwotę 293 mld zł, a wydatki – 328 mld zł. Zatem suma, jaką dysponują Fundusze, powoli zbliża się do tej, którą co roku zbiera i wydaje całe państwo.

Z ZUS do OFE, z OFE do ZUS

Skąd pochodzą te pieniądze? Oczywiście z naszych składek, które płacimy na ZUS. Np. 8 lutego ZUS poinformował, że przekazał OFE 96,4 mln zł, a od początku lutego – 390,8 mln zł. Natomiast od początku br. przekazał 776 mln zł. W całym roku 2011 ta kwota wyniosła 15,1 mld zł. Dzieje się to w sytuacji, gdy ZUS co roku zmuszony jest brać dotacje z budżetu państwa w wysokości kilkudziesięciu miliardów złotych (na 2012 r. zaplanowano – podobnie jak w roku poprzednim – 40 mld zł), a nawet zaciągać kredyty w bankach, by mieć pieniądze na bieżące wypłaty rent i emerytur.
A co Otwarte Fundusze robią z naszymi składkami? Ponad połowę z tych pieniędzy lokują w papierach skarbowych, około 1/3 w akcje spółek giełdowych, resztę w bankowe papiery wartościowe, pozaskarbowe instrumenty dłużne lub po prostu trzymają jako depozyty bankowe.
Przyjrzyjmy się konkretnym liczbom: na koniec stycznia br. OFE posiadały papiery skarbowe na kwotę ponad 120 mld zł. W praktyce oznacza to, że Fundusze pożyczyły ponad 120 mld zł państwu polskiemu. Temu samemu państwu, które od 1999 r. przekazuje im składki ściągane pod przymusem od swoich obywateli. Oczywiście nie jest to działalność charytatywna, gdyż obligacje i bony skarbowe są oprocentowane (obecnie na ponad 5 proc.). A do tego Fundusze pobierają opłaty za obracanie pieniędzmi, jakie otrzymują z ZUS (obecnie 3,5 proc.). Płacimy więc OFE za to, że państwo przekazuje im nasze składki, a następnie zadłuża się u nich – choćby po to, by mieć na bieżące wypłaty z ZUS. Trudno o większy absurd, który bez przesady można nazwać przekrętem dwudziestolecia III RP.

Hazardziści z naszymi pieniędzmi

A co z resztą środków, jakimi dysponują Fundusze? Na początku br. pojawiła się informacja, że w roku 2011 OFE “wypracowały ujemne stopy zwrotu” i “przeciętny wynik inwestycyjny ukształtował się na poziomie minus 4,8 proc.”. Znów przetłumaczmy to na język konkretu: Fundusze, których celem miało być przecież pomnażanie naszych oszczędności, w ubiegłym roku zamiast zarobić – straciły. Oczywiście nie straciły na papierach skarbowych, bo to akurat pewny interes. Straciły na giełdzie, która w ubiegłym roku nie przynosiła zysku inwestorom. Podobnie jak w roku 2008, gdy OFE również zanotowały straty – średnio 13,9 proc.
Giełdowe szaleństwo nie opuszcza jednak zarządzających Funduszami. Na koniec stycznia br. mieli ulokowane w akcjach prawie 77 mld zł – o 7 mld zł więcej niż miesiąc wcześniej. W styczniu bowiem indeksy warszawskiej giełdy ruszyły nieco w górę i to wystarczyło, by gracze z OFE odzyskali pewność siebie. To, że giełda w każdym momencie znów może runąć, w ogóle ich nie obchodzi. Przecież grają nie swoimi pieniędzmi, więc sami nic nie tracą. Ich dochody są pewne. Za ich zabawę tak czy inaczej zapłacimy my, podatnicy…

Sztuczki Rostowskiego

Nigdy dość przypominania, kto wprowadził ten chory system: ekipa Jerzego Buzka i Leszka Balcerowicza. Dziś duża część tej ekipy znalazła miejsce w PO. Ale następne rządy – zarówno lewicy, jak i prawicy – również nie są bez winy, gdyż nie odważyły się wprowadzić jakichkolwiek zmian w tym systemie. Dopiero dramatyczna sytuacja finansów publicznych zmusiła w ubiegłym roku ekipę Tuska do przeforsowania obniżki składki, jaką ZUS przekazuje OFE – z 7,3 do 2,3 proc. Ale to tylko księgowa sztuczka, dzięki której ministrowi Rostowskiemu jakimś cudem udało się dopiąć zeszłoroczny budżet. Nie zmienia to jednak istoty problemu. Podobnie jak przedstawiony w niedawnej debacie budżetowej kolejny pomysł ministra finansów – by w OFE oszczędzali tylko młodzi, a pieniądze starszych stopniowo przenoszone były do ZUS.
Problem polega bowiem na tym, że prywatne Fundusze, w większości należące do kapitału zagranicznego, otrzymują pieniądze ściągane pod przymusem od polskich obywateli. Kilkaset lat temu taka forma gospodarki nazywała się pańszczyzną – dziś wmawia się nam, że to wolny rynek. Dopóki więc przynależność do OFE będzie przymusowa, wszelkie zmiany i reformy tego systemu stanowić będą jedynie kosmetykę.

Pańszczyzna trzyma się mocno

Taki sam przymus zniósł na Węgrzech premier Victor Orban, co spowodowało faktyczną likwidację Otwartych Funduszy. Bowiem ludzie, mając do wyboru perspektywę emerytury od państwa lub od Funduszu, który gra ich pieniędzmi na giełdzie, wolą to pierwsze. Emerytura jest zobowiązaniem państwowym i tylko państwo może się z niego wywiązać (choć oczywiście – ze względu na sytuację demograficzną – będzie to coraz trudniejsze).
Czy polski rząd pójdzie drogą Orbana? Raczej należy w to wątpić. Nie tylko dlatego, że są w nim ludzie – jak minister Michał Boni – którzy sami brali udział w przygotowaniu fatalnej reformy z 1999 r. Także dlatego, że likwidacja OFE oznaczałaby poważny konflikt na skalę międzynarodową, na co ekipa Tuska nigdy się nie zdecyduje. Zwłaszcza teraz, po grudniowym wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, który uznał za niezgodny z prawem unijnym limit na inwestycje zagraniczne dla OFE, wynoszący 5 proc. Co prawda dotąd Fundusze inwestowały za granicą znacznie mniej niż wynosił ten limit, a ich szefowie deklarują, że Polska nadal jest atrakcyjnym miejscem do inwestowania (czemu trudno się dziwić!), ale z drugiej strony sami domagali się podniesienia 5-procentowego progu. W końcu sytuacja w Europie jest niepewna, a dla zagranicznych właścicieli OFE Polska stanowi taki sam rynek, jak każdy inny kraj. Dla nich to żadna różnica, gdzie i na czym zarobią, więc jeśli Polska przestanie im się opłacać, przeniosą swoje pieniądze gdzie indziej.

Paweł Siergiejczyk
Artykuł ukazał się w najnowszym numerze “Naszej Polski” Nr 7(850) z 14 lutego 2012 r.

Wysokość świadczenia przedemerytalnego w 2012 roku.

Roman Bijak — Fri, 17 Feb 2012 19:45:56 +0000

Od dnia 1 marca 2012 roku kwota świadczenia przedemerytalnego wyniesie 938,25 zł. W porównaniu z rokiem 2011, oznacza to zwiększenie wysokości świadczenia o 71 zł. Co zaś jest wynikiem waloryzacji kwotowej świadczeń przedemerytalnych.

Kwota świadczenia przedemerytalnego w 2012 roku wynosi 938,25 zł miesięcznie.
Warunki ogólne niezbędne do uzyskania prawa do świadczenia przedemerytalnego
Świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, która spełnia szczególne warunki wymagane do przyznania tego świadczenia. Do warunków tych zaliczymy fakt, że ubiegający się o świadczenie przedemerytalne przez okres co najmniej 6 miesięcy pobierał zasiłek dla bezrobotnych i jest nadal zarejestrowana jako bezrobotny. Ponadto nie może w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych odmówić bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych.
Osoba ubiegająca się o świadczenie przedemerytalne musi złożyć wniosek o przyznanie świadczenia w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych Musi także złożyć wniosek w ciągu 14 dni od ustania zatrudnienia, w tym w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych albo innej pracy zarobkowej, jeżeli w okresie pobierania zasiłku wykonywał inną pracę zarobkową lub zatrudnienie albo był zatrudniony w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych, a wykonywanie jednej z tych prac ustało po upływie 6-miesięcznego okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych. W przypadku, gdy świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, która zarejestrowała się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, pobieranej nieprzerwanie przez okres co najmniej 5 lat, i do dnia, w którym ustało prawo do renty, ukończyła co najmniej 55 lat – kobieta oraz 60 lat – mężczyzna i osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, świadczenie przedemerytalne nie może być wyższe niż ostatnio otrzymywana renta.
W przypadku gdy w wyniku zmniejszenia wysokości świadczenia przedemerytalnego (w związku, z tym, że świadczeniobiorca osiąga przychód przekraczający dopuszczalną kwotę przychodu) kwota świadczenia przedemerytalnego byłaby niższa niż 469,12 zł, świadczenie przedemerytalne wynosi 469,12 zł.
Podstawa prawna: Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz.U. nr 120, poz. 1252 ze zm.)
Autor: Ewa Ryś

Wyborcza ruletka.

Roman Bijak — Fri, 17 Feb 2012 19:44:49 +0000

Szanowni Państwo ! , jakże wiele emocji wzbudziły wczorajsze wybory w FŁT na członka Zarządu wybieralnego przez pracowników. Dzisiaj lakoniczny komunikat poinformował pracowników o wyborze Pana Jacka Juraka. Na tablicach ogłoszeń nie podano informacji o ilości głosów na poszczególnych kandydatów oraz nieważnych kart czy frekwencji. Dlaczego tak się stało, ja po prostu nie wiem, aczkolwiek takie działanie spowodowało wiele domysłów. Jak wcześniejszym artykule zaznaczyłem, regulamin wyborczy był mało precyzyjny i nie przywidywał głosów nieważnych. Jednocześnie zamieszanie wokół dwóch kart do głosowania, w jednym z okręgów wyborczych, spowodowały sugestie które nie miały wpływu na wynik wyborów. Ale jeżeli czytamy w regulaminie wyborów że za wybranego uznaje się kandydata który uzyskał nie mniej niż 50 % plus jeden głos, ważnie oddanych głosów, to tu pojawia się problem. Jeżeli Jacek Jurak uzyskał 836 głosów, Jarosław Wnuk 835 głosów, to mamy w sumie 1671 głosów ważnie oddanych co stanowi że Panu Jurakowi brakuje 1 głos do wyboru chociaż wygrał jednym głosem. Mam nieodparte wrażenie ze wybory na członka Zarządu Spółki powinny odbyć się jeszcze raz a główna Komisja Wyborcza przyznać się do błędu. Być może ja to błędnie interpretuje ale według mojego rozumowania jeden uzyskał 50,03 % a drugi 49,97 %, czyli brakuje tego jednego głosu.Został spełniony tylko jeden wymóg uzyskania co najmniej 50 % głosów, brakuje tego plus 1. Naprawdę nie jestem przeciwny wyborowi Jacka Juraka, ale regulamin wyborczy należy przestrzegać. Zresztą moja pozycja w tych wyborach była neutralna, gdyż obydwaj Panowie skupili nie na merytorycznej dyskusji tylko wybielaniu swoich działań w minionym okresie. Pracownicy kierowali się nie kompetencja kandydatów tylko związkową przynależnością, lub sugestią otoczenia. A wybór jednego z nich nic nie zmienia w dalszej perspektywie, bo firma ma realizować program restrukturyzacji. Powołanie na członka zarządu zostanie dokonane najpóźniej do końca czerwca. Dlatego nie patrząc, czy mi cię podoba czy nie kandydat, należy kierować się prawdą i poszanowaniem regulaminu wyborczego. Z pewnością wniosłem tym wpisem trochę zamieszania, ale tak rozumiem swoje zadanie jako tego który kieruje się zasadami uczciwej konkurencji.

POwyborcze dylematy ?

Roman Bijak — Thu, 16 Feb 2012 20:25:17 +0000

W dniu dzisiejszym odbyły się wybory na członka Zarządu Spółki wybieralnego przez pracowników FŁT. Praktycznie dla pracowników nie powinno być żadnej różnicy, który kandydat wygra, bo i tak nic się im nie zmieni ani polepszy. Z nieoficjalnych danych 1 głosem przewagi wygrał Jacek Jurak. Jednakże jeszcze jutro rano spotyka się Główna Komisja Wyborcza, dlatego nie przedstawiam szczegółowych danych. Frekwencja była wysoka, czyli jest spełniony wymóg 50 % udziału w wyborach. Podsumowując kampania była mało merytoryczna, jak zresztą to przewidywałem. Pracowników zbywano drugorzędnymi sprawami, zamiast przedstawić im wizje i propozycje rozwiązań na najbliższy czas. Nikt nie pytał dlaczego ten Zarząd ubabrał nas w alians z ARP i ten program restrukturyzacji, który w ocenie kandydatów jest dla pracowników wielkim zagrożeniem. Z drugiej strony jak można mówić że nie jestem niczemu winien, skoro przez dziewięć lat miało się wpływ na zakład który jedną nogą został popchnięty nad przepaść. Jednocześnie jest mocno wadliwa ordynacja wyborcza która nie przewiduje głosów nieważnych, a jedynie kart. Czy było inne rozwiązanie, oczywiście tak, gdyż wybór jak niektórzy mówili mniejszego zła, było równoznaczne z usankcjonowaniem tego zła. A czy można popierać zło ? Ponadto walka o cztery średnie krajowe, pokazała ze wybory zostały upolitycznione, a na dalszy plan zeszły sprawy pracownicze. Znowu pracowników potraktowano jak bryłę z plasteliny którą można uformować, poprzez propagandowe gierki. Trudne chwile dopiero przed nami, tego nie ukrywali kandydaci i dlatego należało by życzyć sobie tyle zaangażowania związków zawodowych w dalszy nas byt jak w kampanię wyborczą. Obecnie jest martwy sezon do chwili walnego zgromadzenia akcjonariuszy, które to powiększy Zarząd Spółki do trzech osób. Czy będzie rozpisany konkurs na prezesa, to wszystko przed nami. A czy wynik wyborów zostanie uznany, czy nie, to dla rozwoju zakładu ma niewielkie znaczenie. W woli ścisłości gratuluję zwycięscy i życzę powołania na najbliższą kadencję. Bliżej spraw ludzkich i więcej życzliwości Panie Jacku, bo jest nad czym popracować. I proszę nie być malowanym Członkiem Zarządu, tylko takim co czasem powie własne stanowisko.

Czy nastąpi chłosta niewinnego ?

Roman Bijak — Sun, 12 Feb 2012 11:14:00 +0000

Jednym z warunków transparentności władzy jest jawność i przejrzystość w podejmowaniu wszelkich decyzji. Każdy kto chce naruszyć prawo, albo jest podejrzanym o korupcje, powinien być przez organy państwa tak prześwietlony, aby absolutnie był czysty. Nie może być tolerancji dla ludzi o nieczystych zamiarach w przestrzeni publicznej. Jeżeli padają konkretne podejrzenia to obowiązkiem sędziów jest dociekać prawdy. Dlaczego o tym piszę, ponieważ ubawiła mnie ta informacja ,,Piotr Cz., były burmistrz Kraśnika jest oskarżony o branie łapówek. Zamierza dobrowolnie poddać się karze: chce zostać skazany na trzy lata wiezienia w zawieszeniu na sześć lat. Piotr Cz., były burmistrz Kraśnika jest oskarżony o branie łapówek. Nie przyznał się do zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień. ”, oto były burmistrz Kraśnika poddaje się karze, a nie przyznaje się do winy. Jak to, nie popełnił grzechów i tak na wszelki wypadek podejmuje chłostę ? Co za asceta, tylko takich ludzi do władzy. A może jest inaczej, przecież ten człowiek był posądzony o wiele poważnych grzechów, jeżeli weźmiemy prasę z ostatnich lat, to Kraśnik zasłynął z ciągłych afer. Nie będę zajmował się sprawami obyczajowymi, bo tu można napisać książkę, ale które dotyczą korupcji. Do rozpowszechnionych w naszym mieście informacji, oraz tych oficjalnych, można śmiało stwierdzić, ze było przeginanie prawa, a miasto nie było wolne od korupcji. W jakiej to było skali, kto brał udział, to nie mnie sądzić. Niestety organy upoważnione do wykrywania i osadzania za czyny niegodne, nie stanęły na wysokości zadania. Czy zatem w każdym wypadku nie było dowodów ? Jest prawdą ze milczenie wielu osób nie pomaga, aczkolwiek znane były mechanizmy działania jakimi się ten człowiek kierował. To że kogoś nie skazano bo sąd nic nie udowodnił, to nie znaczy ze wszystko jest w porządku. Jeśli polityk, funkcjonariusz publiczny kieruje się w swoich działaniach ukrytymi interesami i realizuje prywatne interesy, mamy wówczas do czynienia z bardzo niebezpieczną chorobą w danej społeczności. Bądźmy poważni przecież te oskarżenia nie były wysnute z palca, bo ktoś nie lubił Czubińskiego, lecz jak opisywały gazety na jakieś podstawie. Jeżeli prokuratura i sady stawały się bezsilne, to zjawisko takiego zachowania, dodawało pewności tej osobie, jako bezkarnej, a innym podcinało korzenie i brak wiary w sprawiedliwość. Dlatego dzisiaj w glorii chwały podaje się chłoście za grzeszki, jak choćby za wyjazd na narty, a co z grzechami głównymi ? Będąc przebiegłym lisem, po kwarantannie oczyszczenia za dwa. trzy lata wróci do polityki, bez bagażu minionych lat, jakby nic się nie stało. Jest to naprawdę sprytne posunięcie, otwierające mu drogę do ponownej kariery. Jaki tupet, ile buty, aczkolwiek czy tacy ludzie kiedykolwiek kierują się etyką, moralnością, honorem ? Kluczem tej patologii jest niestety nieskuteczność organów ścigania, nie będę wnikał z jakich przyczyn, a przewlekłość sądów to niesprawność III RP. Wielokrotnie mówiłem ze można manipulować społeczeństwem, ale do pewnej granicy, dlatego wierzę ze mieszkańcy nie mają amnezji i nie zapomną tych niegodnych czynów. A środowisko PO odetnie się raz na zawsze od takiego stylu uprawiania polityki przynajmniej w Kraśniku. Mimo tej zakładanej weryfikacji do jakiej zmierza były burmistrz, nie powinno być miejsca dla niego w polityce i tolerancji dla jego czynów udowodnionych czy nie, przez sądem. Warunkiem normalnego rozwoju miasta , powiatu jest wyeliminowanie osób publicznych podejrzanych o niejasne interesy i płynące z tego własne korzyści.

Hałas, buta i niekompetencja ?

Roman Bijak — Sat, 11 Feb 2012 14:25:38 +0000

Wszyscy ministrowie w Rządzie Donalda Tuska mieli być fachowcami. Niestety teoria sobie a praktyka okazuje się całkiem inna. Ale pomijając tych ekspertów rządowych, wiele krzyku i hałasu budzi oddanie do użytku stadionu narodowego. Była uroczysta pompa z otwarciem i zapewnieniem pani minister o rozegraniu meczu, jak zwykle rzucaniem słów na wiatr. Nie chodzi mi tu o to, by biegała w wokół stadionu na pokaz, lecz zamiast pijaru, trochę skromności, gdyż nie ma zielonego pojęcia o swojej pracy.Na tym stadionie miał się dzisiaj rozegrać mecz o superpuchar Polski. Głównym argumentem nieobycia się meczu, według wiodących mediów są oczywiście kibice. Nie partactwo, machloje, nie otwierający się zimą dach czy niebezpieczne schody, ale dobry na każdą wpadkę temat zastępczy – “zadymiarze”. Stadion miał być gotowy w czerwcu, potem we wrześniu. Teraz mamy odwołany mecz, demonstracje, zmarnowaną drogą trawę, a szefostwo Narodowego Centrum Sportu dostanie za to duże premie. Tak to powinno wyglądać? Superpuchar między Wisłą a Legią, który miał być świętem futbolu i sprawdzianem tego stadionu z powodu niekompetencji został odwołany. Co się zmieni w kilka dni, by rozegrać mecz Polski z Portugalią. Najlepsza w tym wszystkim była minister sportu Joanna Mucha, która na jednej z narad łaskawie zapytała: “Kto wybrał drużyny do tego meczu?”. Fakt, że minister Joanna Mucha tego nie wie, to jedno, ale że nie została właściwie przygotowana do dyskusji, to już naprawdę duży problem. Jednocześnie Joanna Mucha zatrudniła na stanowisku wiceszefa Centralnego Ośrodka Sportu Marka Wieczorka. Dziennikarzom tygodnika mężczyzna przyznał, że jest znajomym minister, pomagał też jej sztabowi wyborczemu. Do tej pory nie zajmował się jednak sportem. Był za to w jury wyborów Miss Polski Nastolatek i właścicielem salonu fryzjerskiego w Lublinie. Czyli tak trzymać, a tacy fachowcy z pewnością nam uzdrowią sport. A co się stanie z krajem jeżeli wszystkich mamy takich ministrów ? Czy budowa najdroższego stadionu, którego budowa nieskończenie trwa, zostanie zakończona tak by nie budziła żadnych wątpliwości ? Co z wiarygodnością tego Rządu.

Źródło; przegląd prasy.

Jaki wiek emerytalny ?

Roman Bijak — Fri, 10 Feb 2012 21:13:16 +0000

Rozpoczęła się publiczna dyskusja na temat systemu emerytalnemu w Polsce. Rząd i jego eksperci przekonują do zmian wieku emerytalnego, tłumacząc ze system nie wytrzyma obciążeń finansowych, a to pozwoli jednocześnie podnieść wysokość emerytury. Lewica próbuje lansować swój projekt, PSL się waha, Ruch Palikowa jest za, a PiS nie zgadza się na podwyższenie wieku emerytalnego dla kobiet i mężczyzn. Jak powiedział prezes J Kaczyński nie chodzi o to, aby zabraniać ludziom pracy do 67. roku życia, ale o to, by było to dobrowolne. Związek zawodowy ,, Solidarność „ zebrał podpisy miliona osób pod referendum, na które Rząd się nie zgadza. Prawdą jest ze polskie społeczeństwo się starzeje, jednakże w mojej ocenie podniesienie wieku emerytalnego nic nie poprawi, a jednocześnie nie podwyższy wielkości emerytury. Spójrzmy na problem z innej strony; w Polsce mężczyzna żyje przeciętnie 71, lat, natomiast kobiety 80, lat, czyli de facto mężczyzna będzie pobierał średnio 4 lata emerytury przy stażu pracy około 40 lat, a kobieta 13 lat przy stażu trochę krótszym. Nikt mi nie powie że te co najmniej 40 letnie składki nie wystarczą na krótką emeryturę. Jednocześnie skończyły się przywileje emerytalne pracy w warunkach szczególnych i o szczególnym charakterze. Obecnie trwa ich wygasanie, przez to podwyższy się wiek odejścia na emeryturę. Dzisiaj emerytury pomostowe to marginalna pozycja. Trwa uporządkowanie emerytur w służbach mundurowych i to w zupełności powinno starczyć. Średni wiek przechodzenia na emeryturę w Polsce wyraźnie wzrośnie, a państwo bankrutuje z innego powodu. To nie system emerytalny spowodował tak gigantyczne zadłużenie kraju. Kryzys demograficzny jest główną barierą rozwojową Polski, oraz brak pracy z powodu wysprzedaży polskiego majątku narodowego. Teoretycznie można podejmować działania w kierunku wydłużania wieku przechodzenia na emeryturę, lub zwiększyć obciążenia fiskalne, na tych którzy są aktywni zawodowo, ale nie tędy droga. Problem jednak jest dalece poważniejszy, brak jest polityki prorodzinnej i miejsc pracy. Młodzież zamiast tu pracować w kraju i tu dorabiać się, pracuje na inne narody. Czy można sobie wyobrazić 67 letniego pana lub panią przy tokarce czy szlifierce który będzie wysoce wydajny ? Tak, za biurkiem czemu nie, ale nie na produkcji przy taśmie, bo jeśli nawet założyć ze opieka zdrowotna ulegnie poprawie, to i tak ruchy manualne w tym wieku u człowieka są wolniejsze. Trochę dywagując, zadajmy sobie pytanie przecież jeszcze nie skończyły się profity z reformy z 1998 roku. Skąd mamy pewność że coś się zmieni, poza mniejszymi wydatkami z budżetu. Czy czasem polityka społeczna państwa nie poniosła krachu z braku odpowiednich działań nacechowanych na człowieka, a nie podejścia, że jakoś to będzie. Nie łudźmy się liczba miejsc pracy maleje w przemyśle, który wytwarza generalnie PKB. Tworzy się zagrożenie ubóstwem lub wykluczeniem społecznym. W Polsce, według Eurostatu, 30,8 proc. dzieci jest zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym oraz 27,6 proc. dorosłych w wieku 18-64 lata i 24,4 proc. osób w wieku od 65 lat Gdy jednocześnie rodzice niemowląt zamiast pomocy państwa, otrzymują podwyżkę – mowa o wzroście cen na ubranka na skutek wzrostu VAT od nowego roku z 8 do 23 proc, to czy to jest zachęta by mieć dzieci ? Od końca stycznia można zaobserwować w kraju masowe podwyżki cen innych artykułów dla malutkich dzieci, w tym największe mleka i pieluch. Następnym istotnym elementem złej polityki przemysłowej będą płacenie przez przedsiębiorców około rocznie 5 mld zł więcej z tytułu działań wdrożonych w ramach pakietu klimatycznego. W ciągu następnych 15 lat koszty te wzrosną do 13 mld zł rocznie. W wielu działach przemysłu ten wzrost kosztów będzie na tyle znaczący, że stanowić będzie poważne zagrożenie dla rentowności tej produkcji, a to oznacza zagrożenie dla prowadzenia tego rodzaju produkcji w Polsce. Reforma systemu emerytalnego w kontekście zagrożeń miejsc pracy, przy braku perspektyw na zatrudnienie młodych ludzi jest działaniem pozornym. Dokąd zmierzamy ? Dokąd zmierza Polska ? W jakim kierunku ewoluuje polska polityka gospodarcza , społeczna i polityka zagraniczna ? Wielkie korporacje handlowe hipermarketów opanowały polskie miasta. Nie zapominajmy , gdzie mieszczą się ich centrale . A na co mogą Polskie firmy liczyć, chyba ze na zwolnienia podatkowe w specjalnej strefie ekonomicznej (SSE) albo kilka milionów złotych grantu rządowego (tzw. program wieloletni). Zastanówmy się czy czasem nie zaniedbano rodzimego przemysłu a dzisiaj jest kłopot? Bez miejsc pracy, które zmniejszy bezrobocie, a jednocześnie nie wyeliminuje się w znacznym stopniu ubóstwa, żadne reformy emerytalne nic nie dadzą. Ludzie chcą pracować i Ci młodzi i Ci po pięćdziesiątce tylko muszą mieć takie możliwości, a tu wskazuje wszystko że działania są odwrotne. To nie ten kierunek, Panie Premierze, zostaw emerytów, a bierz Pan się za gospodarkę i rozwój kraju, i nie sprzedaje strategicznych gałęzi, jak to się stało z stoczniami. Bo przez takie działania milion młodych Polaków musiało wyjechać za chlebem, a Ci co nie wyjechali zamiast pracować i wychowywać dzieci, szarpią się z beznadzieją na umowach śmieciowych. Czas pomyśleć poważnie o Polsce i problemach a nie podlizywać się zachodnim korporacjom.